تبسمی در زیر باران

ميخوام يه چيزي در مورد تو كه به قول خودت تو عشقت شكست خوردي يا تو كه تازه عاشق شدي

خلاصه تمام كسايي كه يه جورايي عشق ازوجودتون يا زبونتون گذشته يا روش مونده:

هر كي يه چيري ميگه در مورد عاشقي...؟ بعضيها ميگن عاشقي دروغه

هركي ميگه دوست داره دروغ ميگه

هر كي ميگه تا آخر عمر باهاته دروغ ميگه......... يكي عشقش ورزشه يكي

دوديه يكي لاتيه يكي دوست دختره يكي دوست پسرخلاصه هركي يه

چيزه ولي هرچي كه باشه بالاخره عشقه ديگه.. اما نميدونم چرا همه

عشقو بين پسرو دختر ميبينن آخه تقصيرماها نيست خدا اينو انداخته بينمون

ولي حالا ديگه اگه خدا هم نخواد آدما ول كن نيستن البته اين يه نياز بين هر

دخترو پسر جوونه كه هميشه با يكي باشن (اگه يكي باشه)اينو حتي علم

هم ميگه ( واقعاً متاسفم ) دختر پسرايي كه خودشون توي عشقشون

شيرين ميكارن بقيه روهم ميخوان بندازن توي آب گل ...هر جا بحس عشق

وعشق بازيه ميگن همش الكيه همش دروغه . آخه چرا اينجوريه ...!!؟

(حالا بعضي ها ميگن عشق آره ،ازدواج نه)آخه از يه طرفم حق دارن توي

اين دوره ديگه همه ميترسن با يكي تا آخربمونن(!!!)

بعضيا هم كه تا آخرش هستن (بعضي ها نه همه)ميبينن آخراي كار

دوتاشون با دوتاي ديگه بودن كه خودشونم نميدونستن .خلاصه تمام جداييها

بخاطر همين حرفاست كه توي ذهنا جا انداختن واسه تمام آدما

آخه آقا پسر يا خانوم گل اگه يكي تورو قال ميزاره بقيه رو خراب نكن......هر

چي بگم كم گفتم

اگه یه روزقلب کسی رو شکستی یه میخ رودیوار بکوب اگه یه روز دلش رو

بدست آوردی میخ رواز دیواردربیار ولی چه فایده که جای میخ رو

دیوارمیمونه 

کجای این جنگل شب . پنهون میشی خورشیدکم پشت کدوم سد سکوت .

پر میکشی چکاوکم چرا به من شک میکنی . من که منم برای تو لبریزم از

عشق تو و سرشارم از هوای تو لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم . نبض دل عاشقمو پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم

هق هقمو گریه نمیکنم نرو اه نمیکشم بشین حرف نمیرنم بمون بغز نمیکنم

ببین سفر نکن خورشیدکم . ترک نکن منو نرو نبود نت مرگ منه . راهیه این

سفر نشو نزار که عشق منو تو . اینجا به اخر برسه بری تو و .

مرگ من از رفتن تو سر برسه

شاگردي از استادش پرسيد :

 عشق چيست؟؟؟ استاد در جواب گفت:

به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور . اما!!!

در هنگام عبور از گندم زار؟

به ياد داشته باش که نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني!!

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت. استاد پرسيد:

چه آوردي ؟؟

و شاگرد با حسرت جواب داد :

هيچ !!! هر چه جلو ميرفتم،

خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پر پشت ترين......

تا انتهاي گندم زار رفتم .

"استاد گفت:"

 عشق يعني همين

چرا تنهایی ..!

چرا!!

ای کاش بودی تا این جاده ها با آمدن تو بی انتهاتر می شد

می دانی که...؟

زمزمه های دلتنگی من با آمدن تو به پایان میرسد

و شبنم چشمانم به گلهای پژمرده مینشیند

تو رفتی...

و من ماندمو یک دنیا تنهایی....

چون ترا ديد دلم ، فكر نكن

برگزيد از دم اول دل تو

روي تو آتش سرخي برافروخته بود

دل من غافل از اين عشق نبود

همه عمر دلم سوخته بود

(مولوي)

لغت نامه دهخدا محبت را اينگونه بيان ميكنه:

((محبت به معني دوستي، دوست داشتن و عشق آمده است و عشق را

به معني:عشق آوردن و چيره گرديدن دوستي بر كسي، عاشق شدن،نيك

شگفت داشتن،تعلق قلب به كسي، به حد افراط دوست داشتن و بسيار

دوست داشتن چيزي))

در فرهنگ انگليسي آكسفورد اينگونه آمده:

.كه به معني گرمي،مهرباني،رئوفت،رحيم ،همدلي ،با احساس بودن،علاقه

و دلبستگي به كسي يا چيزي،دلسوزي با محبت و وفا داري، ايثار و از خود

گذشتگيه .        

جمله اجزاي جهان زان حكم پيش

(نظامي)

بين عشق و معرفت رابطه ي نا گسستني وجود داره به اين صورت كه:

((محبت چون رسد آن را عشق خوانند)) عشق خاص تر از محبت است

چونكه هر عشقي محبت است اما هر محبتي عشق نيست ، محبت خاص

تر ازمعرفت است چونكه هر محبتي معرفت است اما؟؟ هر معرفتي محبت

نيست......

به نظر شما اولين پايه كدومه ...؟ معرفت ، محبت ، عشق

عشق كمال ايمانه . اگه ايمان كامل باشه فرد خودش رو هميشه در حضور

معشوقش مي دونه، ايمان باور به وجود ه اما عشق،؟ وجود و حضور در كنار

معشوقه .

(غزالي)

مولوي در ديوان شمس چنين بيان ميكنه :

((من عشق را برتر از بت پرستي يافتم،من عشق را برتر از شك و يقين يافتم))

جنسي ، بلكه احساسيه سر شار از عاطفه و رابطه ايه جسمي و رواني.

انسان متمدن براي اينكه به كمال برسه

زندگي اجبار است مرگ انتظار است عشق يك بار است جدايي دشوار است

فكر تو تكرار است اگر رفتم تو يادم كن اگر مردم تو خا كم كن اگر ماندم در

اين دنيا به مهر خود تو شادم كن

من از اون آسمون آبي ميخوام

من از اون شبهاي مهتابي ميخوام

دلم از خاطرهاي بد جداست

من از اون وقتاي بي تابي ميخوام

گل ايوون بهاره دل من 

يه بيابون لاله زاره دل من

من ميخوام يه دسته گل به آب بدم

آرزوهامو به يك حباب بدم

سيبي از شاخه ي حسرت بچينم

بندازم تو آسمونو تاب بدم

گل ايوون بهاره دل من

يه بيابون لاله زاره دل من 

اين شعرو وقت دل تنگيام  با ساز خودم زمزمه ميكنم، وقتي كه واقعا دلم

گرفته باشه 

اگه خوندي و به دلت نشست منو با نظر سبزت تو اين لحظه ي دلتنگي

خوشحال كن

خونه خالي خونه غمگين خونه سوتو كوره بي تو

رنگ خوشبختي عزيزم ديگه از من دوره بي تو

مه گرفته كوچه هارو اما سايه ي تو پيداست

ميشنوم صداي شب رو ميگه اون كه رفته اينجاست

تو با شب رفتيو با شب مياي از ديار قربت

توي قلب من ميموني پر غرورو پر نجابت

حالا دست من تنها  شعر دستاتو ميخونه

حس خوب با تو بودن تو رگاي من ميمونه

خونه خالي خونه غمگين خونه سوتو كوره بي تو

رنگ خوشبختي عزيزم ديگه از من دوره بي تو

 

شبي با خيال تو هم خونه شد دل

نبودي نديدي چه ويرونه شد دل

نبودي نديدي پريشوني امو

فقط بادو بارون شنيدن صدامو

غمت سردو وحشي به ويرونه مي زد

دلم با تو خوش بودو پيمونه مي زد

نه مرد قلندر نه آتش پرستم

فقط با خيالت شبا مست مستم

الهي سحر پشت كوه ها بميره

خدا اين شبا رو از عاشق نگيره

نه يك شب كه هر شب دلم بي قراره

مي خواد مثل بارون بباره بباره

شب مرد تنها پر از ياد ياره

پر از گريه تلخ بي اختياره

شب مرد تنها شب بي تو مردن

شب غربت و دل به مستي سپردن

شباي جووني چه بي اعتباره

همش بي قراري همش انتظاره

سر چشمه ي محبت اي عشق واقعي چگونه ستايشت کنم ؟؟؟

در حالي که قلبت از محبت بي نياز است .

چگونه ببوسمت وقتي که عشقت در وجودم

جاري ميشود ؟؟بگزار نامت را تکرار کنم!!!

 نامت زيباست دلنشين است

چه داشته اي ؟؟ 

که اينگونه مرا تلسم کرده اي ؟من اينگونه نبودم!! تو عشق را با من

آشنا کرديُُ تونوای دلم را  نواختی

زماني که با تو هستم به آسمان ُبه بيکران پرواز ميکنم

پس بدان دوستت دارم

گرچه پايان راه را نميدانم ...